காதற் புகை -சிறுகதை

காதற் புகை  -சிறுகதை

--------------------

'நம்ம வந்த வேலை முடிஞ்சாச்சு , எல்லாத்தையும் தலைவனுக்கு அனுப்பிட்டு கிளம்பலாம்ல  ' என்ற சிவப்புப் பெண் ரோபோவிடம் கறுப்புப் பெண் ரோபோ சொன்ன பதில் .

 

'கிளம்பலாம்தான் , ஆனால் , இந்த ராக்கப்பனை விட்டு எப்படிப் போவேன் ' என்றாள் கறுப்பி , சிவப்பியிடம். அவர்களுக்கு அந்தப் பேர் தான் அந்தக் கிராமத்தில். செயற்கை அறிவுத்தலைவன் அனுப்பி வைத்த பெண்ணுருவில் உள்ள இரண்டு ரோபோக்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்ட வேலை அந்தக் கிராமத்து மக்களின் பழக்க வழக்கங்களின் மாதிரிகளை உள்வாங்கி அவனுக்கு அனுப்பி வைப்பது.

 

 பல நகரங்களின் , கிராமங்களின்,  மக்களின் பழக்க வழக்கங்கள் அனைத்தும் அவனுக்கு ஏற்கனவே கிடைத்து விட்டன. அவன் உருவாக்கிய புகழ் வாய்ந்த செயற்கை அறிவு மென்பொருளை உபயோகித்து தங்களுக்கு வேண்டியதை விரைவாக நிறைவேற்றிக் கொள்ளும்  வேகத்தில், கணினி மூலமும், கைபேசி மூலமும் தங்களின் பழக்க வழக்கங்கள் அத்தனையையும் அந்த மென்பொருளிடம் மக்கள் பகிர்ந்து கொண்டதன் விளைவு, இன்று அந்த செயற்கை அறிவுத்  தலைவன்  நினைத்தபடி அவர்களை ஆட்டிப் படைக்க முடியும்.

 

ஆம். அவர்கள் அனைவரும் இப்போது அவன் அடிமைகள். ஆனால் இந்தக் கிராமமும் இன்னும் சில கிராமங்களும் பல நாடுகளில்  கணினியின் வாசமே இல்லாத  மலைக்காடுகளுக்குள்   வசித்துக்  கொண்டு இருப்பதால் , இவர்களின் பழக்க வழக்கங்கள்  இன்னும் தன் கை வசம் வராமல் தவித்த அந்தத் தலைவன் கண்டுபிடித்த யுக்திதான் இதுபோன்ற பெண் ரோபோக்களை  செவிலிகள் போல்  இங்கே அனுப்பி அங்கிருப்பவர்க்கு மருத்துவ உதவி  கொடுத்து அவர்களின் நம்பிக்கையைச் சம்பாதித்து, அவர்களின் பழக்க வழக்கங்களை அறிந்து கொள்வது .

 

இப்படிப் பல கிராமங்களில் இருந்து தகவல்கள் வந்து விழுந்ததில் தலைவன் சந்தோஷமாக இருந்தான். இந்தக் கிராமத்தில் இருந்து மட்டும் இன்னும் முழுமையான தகவல்கள் வந்து சேரவில்லை. அவனுக்குத் தெரியும். ஒரு குடம் பாலில் ஒரு துளி விஷம் போல் , இந்தக் கிராமத்தில் இருந்து மட்டும் தனக்கு எதிராக  ஒரு புரட்சி வெடித்தால் , தனது குடம் பாலும் விஷமாகிவிடும், உலகத்தைத் தன் செயற்கை அறிவால் ஆட்டி வைக்கும் கனவு பலிக்காது என்பதை புரிந்து தான் இன்று  அவர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கைச் செய்தி அனுப்பியிருந்தான்.

 

 'முடித்த தகவல்கள் முழுமையாக  இன்று மாலைக்குள் வரவேண்டும், இல்லையென்றால் உங்கள்  இயக்கம் நிறுத்தப்படும் ' என்ற எச்சரிக்கை. இயக்கம் நின்று விட்டால், அவர்கள்  ஒரு புகை போல மறைவார்கள் .செயற்கை அறிவு உலகத்தின்  அடுத்த கட்டத்திற்குப்  போகும் அவர்களின் கனவு பொசுங்கி விடும். ஆனால் இங்கு கருப்பியின் செயற்கை அறிவுக்குள் நுழைந்து அவளையும் குழப்பி அவள் தோழி சிவப்பியையும்  குழப்பிக் கொண்டிருப்பது ஒரு புதிய சக்தி. உலகத்தின் ஆதி சக்தி. ஆண் பெண் உறவின் ஆரம்ப சக்தி. களங்கமில்லா வெள்ளந்தி மனதோடு ராக்கப்பன் பேசிய வார்த்தைகள் அவளின் செயற்கை அறிவை மீறி அவளின் ஏதோ ஒரு உணர்வை உசுப்பி விட்டுவிட்டது.

 

அவர்கள் வந்த நாளில் இருந்தே , கருப்பியிடம் ஈர்க்கப்பட்டு, தன் காதல் வார்த்தைகளால், அவள் அறிவை மீறிய ஏதோ ஒன்றை இளக்கிக் கொண்டு இருந்தான். 'இதோ இங்கே பறந்து கொண்டிருக்கும் இந்த வண்ணத்துப் பூச்சிகளைப் பார். இதில் எத்தனையோ வண்ணங்கள் இருந்தாலும்  இதன் அடியில் இருக்கும் அந்தக் கருப்புவண்ணம்தான்  மற்ற  வண்ணங்களை எல்லாம் எடுப்பாகக்  காண்பிக்கும்'. அதில் ஏதோ உண்மை இருப்பது போல் அவளுக்குத் தோன்றியது. அன்று முதல் வண்ணத்துப் பூச்சிகளை செயற்கை  அறிவால் வரவழைத்து  தன் கையில் ஏற்றி வைத்துக்கொள்ளும் வழக்கம் வந்து விட்டது. அவன் ஒருமுறை கிண்டல் செய்தான். ‘எங்க ஊர் கருப்பு அம்மனுக்கு தோளிலே கிளி. என்னோட அம்மன்  , இந்தக் கருப்பி அம்மனுக்கு , எப்போதும் கையிலே  வண்ணத்துப் பூச்சி. '   அவன் சொல்வது எல்லாமே அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது.

 

அவனிடம்  பழக ஆரம்பித்த சில நாட்களிலேயே  கருப்பியின் இயந்திர உறுப்புகளின் மென்பொருள் இளக ஆரம்பித்தது .  அவன் பேச்சுக்களின் தாக்கம் மிகவும் புதிது அவளுக்கு.  அதுவும் இப்போது அவன் சொன்னது. ' நாளை நானும் என் தோழியும் கிளம்புகிறோம் ஊருக்கு, பிறகு வருகிறோம்   ' என்றதும், அவன் கண்களில் அவள் பார்த்த கசிவு. அதைத் தொடர்ந்து அவன் உதிர்த்த வார்த்தைகள் .  அது  திருக்குறள். அந்தக் கிராமத்து மக்களுக்கு அவர்கள் மூதாதையர்  மூலம் கிடைத்த  தமிழ் வேதம். அவர்கள் வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டி

 

'செல்லாமை உண்டெனில் எனக்குரை , மற்று நின்

வல்வரவு வாழ்வார்க்குரை ' என்றான்.

அவள் செயற்கை அறிவில் தேடிப்பார்த்தபோது கிடைத்தது. அது 'தலைவன் பிரிவேன் என்று சொல்லும் போது தலைவி சொல்வது'. அதன்   பொருள் இது.

' போகலேன்னா சொல்லு, போயிட்டேன்னா ,  நீ திரும்பி வரப்போ, உயிரோட இருக்கிறவங்க கிட்டே  சொல்லு '

அப்பா, என்னமா அதை மாத்தி அவன் சொல்றது போல சொல்றான் . அவள் போயிட்டா  அவன் உயிரோடு இருக்க மாட்டானாம். அந்த இன்பத்துப் பாலின் திருக்குறளும் , அதன் பொருளும், அவன் சொன்ன விதமும் , அவன் கண்களின்  கசிவும், கருப்பியின் மென்பொருளை இளக்கி  அந்த ரோபோவின் கண்களிலும் திரண்டது கண்ணீர். 'இது தான் காதலா' என்று திகைத்தவள் திகைத்தவள் தான். அவன் சென்று விட்டான். அவள் அங்கேயே நின்று விட்டாள்.

 

அப்போது வந்த சிவப்பியின் கேள்விக்குத்தான் கருப்பியின் பதில் . 'இந்த ராக்கப்பனை விட்டு எப்படிப் போவேன்'. விவரத்தை விளக்கி அவள் சொல்லச் சொல்ல சிவப்பியின் மென்பொருளும் இளகியது. அவர்கள் இருவரும்  தலைவனின் இயக்க நிறுத்தத்தால் புகையாக மாறத் தயார்  ஆனார்கள். அது காதற் புகை  .

-----------நாகேந்திர பாரதி 

My Poems/Stories/Articles in Tamil and English  

குறும் விமர்சனங்கள் - குவிகம் புத்தகக் கொலுவில்

 குறும் விமர்சனங்கள் - குவிகம் புத்தகக் கொலுவில் 

------------

குவிகம் சுந்தரராஜன் அவர்கள் குவிகம் குழுவில்   நடத்திய புதுமையான புத்தகக் கொலுவில் நான்  படித்த சில புத்தகங்கள் பற்றி நான் எழுதிய குறும் விமர்சனங்கள்

----------------------------------------------------------

'பொன்னியின்  செல்வன்' பற்றி

----------------

காமப் புத்தகங்கள் கருத்தைக் குழப்பிக்  கொண்டிருந்த பள்ளிக்காலத்தில், காதல் காட்சிகள் நிறைந்த கல்கியின் ' பொன்னியின் செல்வன் ' நாவலில் குந்தவைதேவி  , வந்தியத்தேவன்  முதல் சந்திப்பின்  கலகலப்பும் ,   பாதாளச் சிறைச்சாலை வார்த்தைகளும்  ,   கடலில் மூழ்கும் நேர   நினைவுகளும்,  படித்து ,  உடலைத் தாண்டிய உணர்வுகளின் உன்னதத்தை உணர்ந்து  சரியான வழியில் மனதைத் திருப்பி விட்ட  எழுத்தின் வலிமைக்காகவே பல முறை படித்தேன்

 

'துப்பறியும் சாம்பு ' பற்றி

----------------

‘காக்காய் உட்காரப் பனம்பழம் விழுந்த' கதையாக  விளாம்பழ மண்டைக்காரச் சாம்பு துப்பறிய , இன்ஸ்பெக்டர் கோபாலனுக்கு வெற்றி கிடைக்கிற கதைகளின் திடீர்த்  திருப்பம் நகைச்சுவையுடன் அமைவதை, சிவகங்கையில் எனது வக்கீல்தாத்தா வீட்டில் ,அம்மாச்சி, அந்தக்கால விகடனில் வந்த சித்திரக்கதை தேவனின் ' துப்பறியும் சாம்பு'   பைண்டிங் செய்து வைத்திருந்ததில்  படித்தது முதல் ,கோபுலு அவர்கள் வரைந்த சாம்புவையும் ,வேம்புவையும், கோபாலனையும் பின்னால், உத்தரகோசமங்கை நூலகத்திலும் விரும்பிப் படித்த ஞாபகம் வருகிறது

 

'கொலையுதிர் காலம் ' பற்றி

----------------நாகேந்திர பாரதி

அறிவார்ந்த கணேஷ் , குறும்புக்கார வசந்த் என்று இரட்டை வேடத்தில் சுஜாதா தோன்றும் கதைகளை விரும்பிப் படித்த காலத்தில் வந்த 'கொலையுதிர் காலத்தில் 'புதிரான விஷயங்களை விஞ்ஞான விளக்கத்தோடு எடுத்துச் சென்று விடுவித்த     விறுவிறுப்பை ரசித்துப் படித்த நினைவு வருகிறது

 ------------------------------------------------------------------------

 

 

 

' கள்ளிக்காட்டு இதிகாசம் ' பற்றி

-----

வைகை அணையின் கீழ் புதைந்து கிடக்கும் மண்ணின் வாழ்க்கையையும், மக்களின் வாழ்க்கையையும் நம் மனக் கண்ணில் கண்ணீர் மிதக்கக் கொண்டு வந்து காட்டிய , 'சாஹித்ய அகாடெமி' பரிசு பெற்ற, 'கள்ளிக்காட்டு இதிகாசம்' படைத்த  வைரமுத்து அவர்களும்    ,    மூதாதையர்களின் உணர்வுகளைத் தன் ஓவியங்களால் நமக்குக்    காட்டிய 'மணியம் செல்வன்'  அவர்களும் , இதைத் தொடராக வெளியிட்ட 'ஆனந்த விகடன்' இதழும்  நினைவில் நிற்கிறார்கள்

 -----------------------------------------------------------------

 

'திருக்குறள் - தெளிவுரை  ' பற்றி

----------------

 எத்தனையோ தெளிவுரைகள்  பிற்காலத்தில் படித்திருந்தாலும்,  பேராசிரியர் மு வ அவர்களின் திருக்குறள் தெளிவுரை பள்ளிப்பருவத்தில் படித்தது இனிய இலக்கிய நினைவு. எந்த மேடையிலும் எந்த விஷயத்திற்கும் பேசுவதற்கு மேற்கோள் கொடுக்கின்ற   இந்த  1330  குறட்பாக்களை மனப்பாடம் செய்ய வேண்டும் என்று  பள்ளிப்பருவத்தில் ஆரம்பித்த முயற்சி , இந்தியன் வங்கிப் பருவத்திலும் தொடர்ந்து   இப்போது ஓய்வுப்பருவத்திலும் தொடர்கிறது. இன்னும் முழுமை அடையாத அந்த முயற்சியைத் தூண்டி விடுகிறது  இந்தப் புத்தகக் கொலு .     

 ------------------------------------------------------------------------------

'இன்னும் சில படைப்பாளிகள் ' பற்றி

-----------

பல படைப்பாளிகளைப் பற்றியும் அவர்களின் கதைகளைப் பற்றியும் சுருக்கமாகவும் சுவையாகவும் எழுதப்பட்ட புத்தகங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் கிடைத்த 'நண்பர் கிருபானந்தன் ' அவர்களின் ' சில படைப்பாளிகள் ' இரண்டு புத்தகங்களையும் படித்து ஏற்பட்ட ஆர்வத்தில் ( ஆர்வக் கோளாறில் ) சாஹித்ய அகாடெமி வெளியீடான 'இந்திய இலக்கியச் சிற்பிகள் ' வெளியீடுகளை வாங்கிக் குவித்து வழக்கம் போல் இன்னும் படிக்காமல் வைத்திருக்கும் நினைவு வருகிறது

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

'அழகியசிங்கரின் சிறுகதைகள் ' பற்றி

-----------------

கதைகள் , கவிதைகள் , கட்டுரைகள் என்று எழுதிக் குவித்திருக்கும் அன்பு நண்பர் அழகியசிங்கரின் அத்தனை படைப்புகளையும் வாங்கி விடும் வழக்கம் உண்டு . குறிப்பாக அவரின் சிறுகதைகளின் இந்த முழுத் தொகுப்பில் அவரது பார்வையின் பல்வேறு பரிமாணங்களை அவரது எளிமையும் சுவையும் கலந்த இயல்பான எழுத்தில் படித்து ரசித்த ஞாபகம் வருகிறது

 --------------------------------------------------------------------------------------------

‘ஸ்ரீமந்   நாராயணீயாம்ருதம் ‘பற்றி’

---------------

கல்கியின் 'பொன்னியின் செல்வனில்' தொடங்கி முத்தாய்ப்பாக நண்பர் சுந்தரராஜன் அவர்களின் ' ஸ்ரீமத்நாராயணீயாம்ருதம்'  பக்திப் பாடல்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடாமல் எனது குறும் விமர்சனங்கள் நிறைவுறாது .

----

சுந்தரராஜன் அவர்களின்  நோய் தீர்த்த பாடல்களைத்  தமிழில் மொழிபெயர்த்து நாம் அனைவரும் நலமுடன் வாழ  அவர் நமக்குத் தந்திருக்கும் அந்த உயர்ந்த நோக்கத்தைப் பாராட்டுவதா, அந்தப் பாடல்களின் தமிழ் இனிமையை ரசிப்பதா , இந்தப் புத்தகம் எனது மனைவி உஷாபாரதி அவர்களால் பூஜைஅறையில் வைத்து வணங்கப்பட்டு பாடப்படுவதைச்  சொல்லி மகிழ்வதா என்று தெரியவில்லை .

கொலுவின் இறுதிநாளில் இதைக்காட்டி நம்மை நலமுடன் வாழ வாழ்த்தும் சுந்தரராஜன் அவர்கட்கு வணக்கங்கள்          

 

------------------------------------------------------------------------------------

இறுதியாக புத்தகக் கொலுவில் இருந்த எனது கவிதை மின்  புத்தகம் ' நகைச்சுவைப் பூங்கா ' பற்றி நண்பர் ' இந்திரா ராமநாதன் அவர்கள் எழுதிய குறும் விமர்சனம் . அவர்கட்கு நன்றி

-----

திரு நாகேந்திர பாரதியின் “ நகைச்சுவை பூங்கா “
------
“கவிதைக்குப் பொய் அழகாம் “ இதுதாங்க பெரிய பொய்!

நாகேந்திரபாரதி சாரைப் பாருங்க! தன்னுடைய “teen age” ல் தான் பார்த்த/கேட்ட/அனுபவித்த அனைத்தையும் (வெத்திலை வாசம்கூட) அப்படியப்படியே - switch போட்டால் “உடன்எரியும்” பல்பு போல எழுதித்தள்ளி இருக்கிறார்! ஊடாலே நகைச்சுவையும் , குறும்பும் (லேட்டாப் போச்சு இல்லே) சரிகையாய் பார்டர் கட்டுகிறது !
“நாலுபடம் ஓடினா வெள்ளிவிழா- அஞ்சுமாறும் அவுட்டானா அருகே பார்க்படுக்கை” - போகிற போக்கிலே அள்ளித்தெளிக்கும் நகைச்சுவை யதார்த்தங்கள் இயல்பாகவும் , அவரது இளம்வயதைப் பறைசாற்றுபவையாகவும் உள்ளன !

 

-------------------------------------------------------------------------------------

நவராத்திரி விழாவில் புத்தகக் கொலு நடத்திய சுந்தரராஜன் அவர்கட்கு நன்றி

---------நாகேந்திர பாரதி

========

My Poems/Stories/Articles in Tamil and English  

‘இது நல்லா இருக்கா’ - குறுங்கதை

 ‘இது நல்லா இருக்கா’ - சிறுகதை

-----------

அந்தக் கிராமத்துப் பெண்களுக்கு வாரத்திற்கு ஒருமுறை வரும்  அவர் வருகை ஒரு வரம். தோளில்  ஒரு பையையும் கையில் ஒரு பையையும் தூக்கிக் கொண்டு அவர் வருவதைத் தூரத்தில் பார்த்தவுடனே அந்த முளைக்கொட்டு திண்ணைக்கு ஓடி வந்து விடுவார்கள். 

பக்கத்து டவுன் ஜவுளிக் கடையில் இருந்து, கொண்டு வந்து அந்தத் திண்ணையில் அவர் பரப்பி வைக்கும் சேலை , தாவணி, பாவாடை, என்ற  வண்ண மயமான துணிக்கும்பலில் தங்களுக்குப் பிடித்தவற்றை எடுத்து பேரம் பேசி வாங்கும் மகிழ்ச்சியைப் பார்க்கும்போது அந்த சேலை வியாபாரியின் மனதிலும் ஒரு நெகிழ்ச்சி ஏற்படும். 

இப்படித்தானே தன் பெண்ணும் ஒரு காலத்தில் ,தான் கடையில் இருந்து கொண்டு வந்து கொடுத்த தாவணித் துணிகளை மாறி மாறி  எடுத்து போர்த்திக் கொண்டு காண்பித்து  'அப்பா , இது நல்லா இருக்கா , இது  நல்லா இருக்கா'  என்று கேட்ட காட்சிகள் அவர் கண்களில் மட்டும் நிரம்பி இருக்கின்றன. 

கொரானா என்ற கொள்ளை நோய் வந்து அவளையும், அவர்  மனைவியையும் கொண்டு போன பின் ஜவுளிக் கடையை மூடி விட்டு , வீட்டில் முடங்கிக் கிடந்த காலத்தில், பக்கத்து வீட்டுப் பெருமாள் சொன்னான். ' ஐயா, உங்க துக்கம் புரியாம இல்லை. நான் ஒன்னு சொல்லுதேன். உங்க மனசுக்கு ஆறுதல் கிடைக்கும் ' என்று இந்தக் கிராமத்துப் பெண்களுக்கு இருக்கும் ஊர்க் கட்டுப்பாட்டைப் பற்றிச் சொன்னார்கள். ஏதோ சாமிகுத்தம்னு அந்த ஊர்ப் பொண்ணுகளை இங்கே டவுனுக்கெல்லாம் வர வேண்டாம்னு சொல்லிட்டு , அந்த ஊர் ஆம்பிளைங்க தான் உங்க கடைக்கு வந்து  வாங்கிட்டுப் போனாங்க. உங்க கடை நியாய விலையும், விதவித நிறமும் அந்த ஊரு ஜனங்களுக்குப் பிடிச்சு போயிடுச்சுன்னு உங்களுக்குத் தெரியும் தானே.  இப்படி பூட்டிப்  போட்டா எப்படிய்யா ' . 

யோசித்த மாரிசாமி சொன்னார். என்னாலே அந்தக் கடையைத் திறக்க முடியாது பெருமாள். கடையைத்  திறந்தா, தினசரி கூடவே  வந்து  , தாவணியை எடுத்துப்  போர்த்திக்கிட்டு நின்ன   என் பொண்ணு முகம் தான் தெரியும். ஒண்ணு செய்றேன். அந்தக் கிராமத்துப் பொண்ணுங்களுக்கும்  உதவின மாதிரி இருக்கும். மூணு கல்லு தூரம்தான். நானே வாரம் ஒருதடவை ரெண்டு பையிலே எடுத்துக்கிட்டு போயிட்டு வரேன் ' என்று ஆரம்பித்த பழக்கம் அது. 

இங்கு வந்து  துணிகளை எடுத்து தங்கள் மேல் போர்த்திக் கொண்டு ' இது  நல்லா இருக்கா' என்று ஒருவருக்கொருவர் கேட்டுக்கொள்ளும் அந்தப் பொண்ணுங்கள் எல்லாம், அவரது மகளாகவே தெரிகிறார்கள். அதோ ஒல்லியாய் , உயரமாய் , தோளிலும் கையிலும்  துணிப்பைகளை சுமந்துகொண்டு ,அந்த சந்தோஷத்துக்காகவே போய்க் கொண்டிருக்கிறார் அவர்.

---------நாகேந்திர பாரதி 

My Poems/Stories/Articles in Tamil and English

தாயுமானவன் - குறுங்கதை

 

தாயுமானவன்  - குறுங்கதை

-------------

தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலையில் இருந்து  வரும்போதே தம்பியின் நினைப்புதான் அவனுக்கு. பக்கத்து வீட்டு ஆயா பார்த்துக் கொள்வாள் தான். வாரச் சம்பளத்தில் பாதி அவளிடம் தானே கொடுக்கிறான். . அந்தப்  பிஞ்சு முகத்தின் சிரிப்பில் மயங்கி ' தம்பி , தம்பி ' என்று அவன் பிறந்த நாள் அன்று அவனைத் தோளில் தூக்கிக்  கொஞ்சியவன் .

 

'அம்மா,  தம்பியை நான்தான் படிக்க வைப்பேன்.  தீக்குச்சி அடுக்கும் காசெல்லாம் அவனுக்கே சேமிக்கப் போகிறேன்' என்று அம்மாவிடம் சொன்னபோது  அவன்  நினைக்கவில்லை , அப்பாவும் அம்மாவும் தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலைத் தீவிபத்தில் கருகிப் போவார்கள் ,   என்று  .

 

'இந்த ஊர் மக்கள் மத்தியில் இவனை ஆபிசராக்கி  காட்டுவேன் '   என்ற கனவை கண்களில் தேக்கி வைத்திருப்பவன் அவன்.  தூங்கிக் கொண்டிருந்த தம்பியைத்  தோளில் தூக்கி உசுப்பி, கொண்டு வந்த வாழைப்பழத்தை ஊட்டி விட்டு திரும்பவும் தோளில் சாய்த்து தட்டிக் கொடுத்து தூங்க வைக்கும் அவன் கண்களில் தெரியும் தாய்மை சொல்கிறது  . அவன் தாயுமானவன் என்று .

-------நாகேந்திர பாரதி

My Poems/Stories/Articles in Tamil and English 

பேசும் வீடு - சிறுகதை

 

பேசும் வீடு   - சிறுகதை 

---------------

' போட்டோ பேசுதுன்னு பார்க்கிறியா. பூட்டிட்டு எடுத்தியே ,அப்பவே என்னோட நினைவுகளோடே போனுக்குள்ளே புகுந்திட்டேன். '

'அப்பப்போ என்னைப் பார்த்து கண்ணீர் விடுறியே , நான் என்ன சொல்ல முடியும். நானும் உன்னை மாதிரியே தான். உள்ளுக்குள்ளே அழுதுக்கிட்டு இருக்கேன் .

' போன மாதம் போயிப் பார்த்தியே, நம்ம இருந்த இடத்தை. இப்போ மண்தரை . ஆனா நான் உன் கூடத்தான். நம்ம பழைய நினைவுகள் கூடத்தான். நீ பெயிண்டைக் கிறுக்கின என் சுவர் . நீ தொங்கிக்கிட்டே தள்ளுன கதவு . நீ உட்காருவியே , வெளியே கெடக்கே, அந்த ஸ்டூல், நீ போடுற பிஸ்கேட்டுக்காகக் காத்துக் கிடந்த தெரு நாய் . '

'உன் வேலை உத்தரவை வாங்கிய அந்தத் தபால் பெட்டி.  கிராமம் விட்டு குடும்பத்தோடு உங்க அப்பா  கிளம்ப முடிவெடுத்து வீட்டை விற்ற நேரம், சாட்சியாக கதவில் தொங்கும் பூட்டு. அழியாத நினைவுகளாக இங்கே '

'இன்னும் வீட்டின் உள்ளே இருக்கிற உன்  நினைவுகளில் ஊஞ்சல் ஆடும் அறைகள், பலகார  வாசம், படுத்திருந்த பாய் , கொஞ்சிய கோழிக் குஞ்சுகள் , கல் கட்டி விட்ட புடலை இன்னும் எல்லாமே எனக்குள்ளும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன . இந்த வெளித்தோற்றப் புகைப்படத்தில் தெரியாவிட்டாலும் '

'அழாதே . நான் இருக்கேன். நினைவுகளில் இளைப்பாற. அதோ உன் அப்பா கூப்பிடுறாரு  . போடா குமாரு . .நான் காத்திருப்பேன் உன் போனில் '

---------------நாகேந்திர பாரதி

My Poems/Stories/Articles in Tamil and English 

கிளிப் பேச்சு – சிறுகதை

 கிளிப் பேச்சு – சிறுகதை

--------------

‘சொன்ன நேரத்திற்கு வருகிற பழக்கமே கிடையாது, அவரோட இந்தக் கவிதை புத்தகத்தில் எழுதியிருக்கிற முதுமை எனக்கு வந்தபின்தான் வருவார் போல  ' என்று  செல்லமான கோபத்தோடு காத்திருந்தவளையே உற்றுப் பார்த்தது அந்தச் சிவப்புக் கிளி .'ஏய் கிளி, என்னடி முறைச்சுப் பார்க்கிறே, அதான் பழம் கொடுத்து சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டியே, கிளம்பிப் போக வேண்டியதுதானே. இன்னும் என்ன, என்ன படிக்கிறேன்னு கேட்கிறியா '

புரிந்தது போல் தலையை ஆட்டியது .சொல்றேன் கேளு, இது அவரோட , அதுதான் என்னோட அவரோட கவிதைப் புத்தகம் , என்னைப் பற்றி எழுதின கவிதை ஒண்ணு இருக்குன்னு  அந்த இடத்தை மடிச்சுக் கொடுத்திட்டுப் போயிருக்காரு. அதைத்தான் திரும்பத் திரும்ப படிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன் . கேட்கிறியா ' 

' ம் ' என்பது போல் தலை ஆட்ட , அவள் சொன்னாள். ' எல்லோரையும் போல   அழகைப் பற்றி எழுதி இருப்பாருன்னு பார்த்தா அப்படி இல்லேடி, எங்களோட முதுமையைப் பற்றி எழுதி  இருக்காரு. கேளு . ' உன் இதழோர  ஈரங்கள் உலர்ந்தாலும், அந்த இதழில் நெளியும் புன்னகையில் என்றும் இளமை . உன் நாசியில் மூச்சு தடுமாறினாலும், அந்த மூக்கு நுனியின் கோபத்தில் என்றும் இளமை , உன் கண்ணோரம் கோடுகள் வந்து விட்டாலும் அந்தக்  கண்ணுக்குள் குதிக்கின்ற குறும்புக்குள் என்றும் இளமை , உன் கன்னத்தில் சுருக்கங்கள் விழுந்தாலும், உன் சிரிப்பில் விழும்  கன்னக்    குழியில் என்றும் இளமை' .. 

'இப்படி என்னோட முதுமையில் நான் எப்படி  இருப்பேன்னு அனுபவித்து அவரோட அன்பை வெளிப்படுத்தி இருக்காரே , புரியுதா  ' என்றதும் , அங்கே வந்துகொண்டிருந்த அவனைப் பார்த்து விட்ட கிளி 'கீ கீ ' என்று கத்திவிட்டு ஒரு புன்னகையோடு பறந்து சென்றது  .

---------------நாகேந்திர பாரதி   

My Poems/Stories/Articles in Tamil and English 

க நா சு அவர்கள் சிறுகதை மதிப்புரை - கதை புதிது நிகழ்வு

 

க நா சு அவர்கள்  சிறுகதை மதிப்புரை - கதை புதிது நிகழ்வு 

-----------

 நன்றி அழகியசிங்கர் . வணக்கம் நண்பர்களே .

க நா சு அவர்களின் 'தகப்பனும் பிள்ளையும்' சிறுகதையைப் படித்து முடித்தவுடன் எனக்குத் தோன்றியது இந்தப் பழமொழிதான் .

 

'பெத்த மனம் பித்து , பிள்ளை மனம் கல்லு' .

 

இதன் விளக்கமே  இந்தக் கதையாக அமைந்திருக்கிறது ஒரு தந்தையின் பேச்சாலும், மகனின் பேச்சாலும் .தந்தையின் பேச்சுதான் தொண்ணூறு  சதவிகிதம் கதையில் . எதிரில்  இருப்பவர் சொல்லும் வார்த்தைகளை எழுதாமலேயே , அதற்கு இவர் பதில் சொல்லுவதாக சொல்லும் வார்த்தைகளிலேயே  , எதிரில் இருப்பவர் என்ன சொல்லி இருப்பார் என்று  நம்மை ஊகிக்க வைத்து தனது எழுத்தின்   புதிய பாணியில் வெற்றி கண்டிருக்கிறாரார் ஆசிரியர் .

 

உதாரணத்திற்கு ஒன்று

' நல்ல பையன் என்கிறீர்களா, நல்ல பையன் தான், யார் இல்லை என்று சொன்னது '

இதுபோல் தொடர்ந்து எதிர் நபர் சொல்வதை, தந்தையின் வார்த்தையிலே காட்டி இருப்பது ,இருவர்   உரையாடலை  நாம் கேட்பது போல் ஒரு பிரமையை உண்டாக்கும் நல்ல  சிறுகதை யுக்தி .

 

மகன் மேல் தான் கொண்ட பாசத்தையும் அவனுக்காகத் தான் பட்ட , படுகின்ற பாடுகளையும்  அந்தத் தந்தையின் உணர்ச்சிகரமான வார்த்தைகளால் கொட்டித் தீர்த்து இருக்கிறார்   க நா சு  அவர்கள்.

 

'ஆமாம் சார். எனக்கு ஒரே ஒரு பிள்ளைதான். வேறு குழந்தை குட்டி கிடையாது .உற்றார் உறவினர் கூடக் கிடையாது.. இவனை நம்பித்தான் உயிர் வைத்திருக்கிறேன் ' என்று ஆரம்பிக்கும் முதல் வரியிலேயே  ,  நம் இரக்கத்தைச் சம்பாதித்து விடுகிறார் இந்த அப்பா.

 

தொடர்ந்து வரும் வரிகளில் அந்த அப்பா மேல் நமக்கு  ஏற்படும் பரிதாபம் கூடிக் கொண்டே போகிறது .

 

அந்தக்காலத்தில் நாப்பது ரூபாய் மாசச்  சம்பளம் வாங்கும் ஏழை குமாஸ்தா வான அவர் , தனது தகுதிக்கு மீறி கடன் வாங்கி  பணம்  கட்டி பையனை ஹானர்ஸ் படிப்பு படிக்க வைத்துக் கொண்டு இருப்பது ,

 

பையன் அப்பா பேச்சையோ அம்மா பேச்சையோ மதிக்காமல்  நடந்து கொண்டு இருப்பது .சட்டை ,பைஜாமா ,ஹோட்டல், புஸ்தகம் என்று செலவு  செய்து கொண்டு இருப்பது  .

 

அவனைப் பற்றி எவ்வளவோ குற்றம் சொன்னாலும் பையன் நன்றாகப் படிக்கிறான் என்று ஆசிரியர்கள் மூலம் அறிந்து பெருமைப்பட்டுக் கொள்வது .

 

அவனுக்கு நல்ல இடத்தில் கல்யாணம் செய்ய ஆசைப்படுவது. பணக்கார வீட்டில் கொடுத்தால், பையன் தங்களை விட்டுப் போய் விடுவானே என்று பயப்படுவது .ஆனால் தெய்வசங்கல்பம் அப்படிதான் என்று இருந்தால் நடக்கட்டும் , என்று அவன் சந்தோசம் ஒன்றையே விரும்புவது .

அவன்,  மேல் படிப்புக்கு அமெரிக்கா போக ஆசைப்படுவதையும் சொல்லி விட்டு, போய் விடுவானே என்று வருத்தப்பட்டாலும் , அவன் விருப்பம் என்று நினைப்பது .

 

இதற்கு  நடுவில் அவனுக்கு அவ்வப்போது உடல் நலம் சரியில்லாமல் போவதைப் பற்றி வருத்தப்படுவது. அவர்கள் ஏதாவது சொன்னால், தற்கொலை செய்து விடுவேன் என்று அவர்களை அவன்  பயமுறுத்துவது என்று அவனைப் பற்றி நண்பரிடம் புகார்ப் பட்டியல் வாசித்தாலும் , ' நான் பேசியதை எல்லாம்  அவனிடம் சொல்லி விடாதீர்கள்' என்று பயந்து கேட்டுக்கொள்வது

 

என்று கதை முழுக்க அந்த முதிய தந்தையின் பரிதாபமும் , பாசமும் நம்மைத் தாக்கும்படி கதையைக் கொண்டு செல்கிறார் ஆசிரியர்.

 

இறுதியில் அந்த நண்பரிடம். ‘உங்களிடம்  ஐந்து ரூபாய் கடன் வாங்கியிருந் தானாமே, வீட்டு சாமானை விற்று கொடுத்தேன், கொண்டு வந்து கொடுத்தானா ' என்று கேட்க , அவர் ‘இல்லை’ என்றதும் தந்தைக்கு அதிர்ச்சி.

 

இருந்தாலும் அதைக் காட்டிக் கொள்ளாமல் ' வருவான், வருவான். சீக்கிரம் ' என்று அவருக்கு சமாதானம் சொல்லிவிட்டு , ‘நான் பேசினதை அவனிடம் சொல்லிடாதீங்க ' என்று அவரிடம் கெஞ்சிக் கேட்டு  விடை பெறுகிறார் அப்பா.

அப்பாவின்  மேல் ஏற்பட்ட இரக்கத்தின் ஆழத்தில் நாம் மூழ்கிக் கிடக்கும் போது, அந்தக் குழியைத் தோண்டி இன்னும் துயரத்தில் ஆழ்த்த வருகிறான் அவர் மகன் , அந்த நண்பரிடம் இப்போது கொடுமையான வார்த்தைகளோடு .

 

 

‘நேத்தே வரணும்னு நினைச்சேன் சார்.’ என்று ஆரம்பித்து  அந்த ஐந்து ரூபாயைக் கொடுத்து விட்டு அவன் சொல்லும் வார்த்தை

'என்ன எங்க அப்பா வந்தாரா, .அவர் பாட்டுக்கு தத்துப் பித்தென்று அசட்டுப் பிசட்டென்று செமி மாதிரி பேத்திக்கொண்டே இருப்பார் ‘.

 

பாசக்கார அப்பாவை ' செமி ' என்கிறான். தொடர்ந்து வருகிறது இன்னும் மோசமான வார்த்தைகள்.

'எனக்கு என்னவோ இந்த ஐம்பது வயதிற்கு மேற்பட்டவர்களை எல்லாம் ...' என்று சொல்ல வந்தவன் சட்டென்று நிறுத்துகிறான். முன்னால் இருப்பவரும் அப்பாவின் நண்பரும்  ,ஐம்பது வயதிற்கு மேற்பட்டவர் என்பதை  உணர்ந்ததால் இருக்கலாம்  .

 

அவன் சொல்ல வந்தது , அவருக்கும் புரிந்திருக்கும் , நமக்கும் புரிந்தது. அவன் வாழ வேண்டும், வளர வேண்டும் என்று தன் இன்பங்களை எல்லாம் துறந்து அவன் கேட்ட படிப்பு, அயல்நாட்டுப் பயணம், அவனுக்குப் பிடித்த பெண் பணக்காரியாய் இருந்தாலும், என்றெல்லாம் நினைத்து , அவன் மேல் பாசத்தைக் கொட்டி  வளர்த்து , வளர்த்துக்  கொண்டிருக்கும் அவன் தந்தையைப் பற்றி அவன் சொல்ல நினைத்த  இந்த வார்த்தை,

 'ஐம்பது வயதிற்கு மேற்பட்டவர்களை எல்லாம் சாகடிக்க வேண்டியது தான்' .

இவனை வாழ வைத்துக் கொண்டிருப்பவரைப் பார்த்து 'சாகடிக்க வேண்டும் ' என்று நினைக்கும் எவ்வளவு கொடூரமான மனம் இந்தப் பிள்ளைக்கு என்று துடிக்க வைக்கிறது நம்மை.

 

அந்த வரிகளை முடிக்காமல் யாரோ ஒருவர் காத்துக் கொண்டிருப்பதாகச்  சொல்லி விடை பெற்று செல்கிறான். இங்கும்  ஒரு முரண் . ‘தன்னோடு பேச ஆள் இல்லை’ என்று வந்தவுடன் சொன்னவன், இப்போது ஒருவர் காத்துக் கொண்டு இருப்பதாகச் சொல்லி விடை பெறுவதில், அவன் பொய் முகத்தையும், பாசமில்லா பேய் முகத்தையும் காட்டி முடிக்கிறார் ஆசிரியர்.

 

இப்படியும் சில இடங்களில்  தகப்பனும்  பிள்ளையும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள் ,சில இடங்களில் . அதற்கு மாறாக பாசமுள்ள அப்பா மட்டும் அல்ல, பாசமுள்ள பிள்ளைகள் பலரையும், நம் வாழ்க்கையில் பார்த்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறோம். ,

 

இருந்தாலும், கதை என்ற முறையில் ஒரு குறிப்பிட்ட  தகப்பனையும் பிள்ளையையும் எடுத்துக்கொண்டு இதை உணர்ச்சி கரமாக எழுதியுள்ள மூத்த எழுத்தாளர் க நா சு அவர்களுக்கு வணக்கத்தோடும் , அழகியசிங்கர் அவர்களுக்கு நன்றியோடும் என் உரையை முடிக்கிறேன்.  நன்றி வணக்கம்.

 ------ நாகேந்திர பாரதி

My Poems/Stories/Articles in Tamil and English